Gedichten

Als ik een oude vrouw ben

Als ik een oude vrouw ben
zal ik eindelijk begrijpen
dat ik vrij ben
om te bewegen,
in welke richting dan ook.
Hoe vrijer ik beweeg
hoe meer ik anderen
zal inspireren.
Dus laat me vrolijk ondergoed dragen
en mijn gemak nemen
als iemand zijn voorhoofd
over me fronst.
Ik zal lachen
en gelukkig zijn
en de ellende omkeren
door een ontwapenende glimlach in mijn ogen
die het hart verovert
van ieder die me wil achtervolgen
vanwege het overtreden van grenzen
die er niet echt zijn.
Ik hoop dat ik jou en mij
kan laten lachen,
of huilen,
of wat dan ook,
als ik een oude vrouw ben.
Ik moet alleen nog een beetje oefenen
om mijn opvoeding 
achter me te laten,
maar weet dat je uitgenodigd bent
om met mij te dromen
over wat we nog meer kunnen doen
als ik een oude vrouw ben
en jij bent
wat je ook maar wilt zijn.

Joos, 15 juni 2013

 

Aan de Moeder

Ik houd van U en koester U, Última Madre, U die alle gezichten kent die we kunnen hebben en ons toch liefheeft.
Ik houd buitensporig van U die mijn naam kent en mijn leven.
U leeft diep in mijn hart en in de harten van anderen.
Ik houd buitengewoon veel van U en koester mij in Uw allesomvattende armen.
Ik houd zoveel van U.
Ik zit aan Uw voeten en wacht op Uw zegening.
U kent de donkerste plekjes in Uzelf en verfraait ze om slechts de warme Aanwezigheid te zijn die ons allemaal in Liefde vasthoudt.
Madre, ik weet dat U mij vergeeft voor de fouten die ik heb gemaakt.
Misschien zijn het in Uw ogen niet eens fouten, want U weet dat ik alles gedaan heb omdat ik goed wilde zijn en vergeten was dat ik goed ben, ongeacht wat dan ook.
U ziet de schoonheid in alles, vooral op de donkerste plaatsen.
Uw warmte zal me kalmeren in de diepte van de cellen van mijn lichaam.
Uw warme, overvloedige lichaam kan ieder van ons in haar armen houden.
U bent het Mysterie dat niet verslagen kan worden, want we zullen U steeds zoeken en naar U verlangen en U levend houden in onze harten.
U, grote Moeder, ik weet niet hoe ik mijn uitbundige liefde en verlangen naar U kan uitdrukken, vooral in deze hartverscheurende tijd.
Ik weet dat U hier bent, in de diepste bron van mijn wezen.
Ik houd van Uw aardsheid, Uw grote borsten, Uw zachte handen die het land bewerkt hebben, Uw voeten die U zo menselijk maken, zo wild, zo moedig om de hardheid die het leven aan zo velen brengt te overwinnen.
Ik vraag dat U zichzelf steeds warmer, dieper, aan mij laat kennen.
Moge ik U liefhebbende en overvloedige omhelzing voelen, opdat het de kiem van liefde in mijzelf doet openbloeien en leven brengt tot het eind van mijn dagen en altijd daarna.

Joos, 10 juni 2013

 

Altijd weer

Altijd weer kijk ik door mijn raam naar de toppen van de hoge eikenbomen.
Takken zachtjes kaal wuivend in de wind.
Dat heen en weer gaan brengt altijd weer
verwondering,
diepte,
ontroering.
Dat steeds maar er zijn terwijl ik bezig ben.
Steeds maar heen en weer wuiven de takken,
hoog in de wind.
Ik weet niet wat het betekent dat mij dit zo beroert,
maar voel het wel:
Mijn hart voelt zich gerust als ze de hoge kruinen van de bomen ziet,
zachtjes zwaaiend, wiegend in de wind.

Joos, 26 februari 2013

 

Het ware zelf

Ik geef je mijn leven.
Ik geef mijn leven in je heilige handen.
Ik geef me over aan liefde in het diepste,
in het hoogste.
Je bent in het centrum van al deze ruimtes.
Je bent in de omhelzing van hemel en aarde,
in het spel van licht en duisternis,
in de schoonheid van de natuur om me heen.
In diepe nederigheid buig ik voor je,
in diepe overgave geef ik mijn leven.
Toon me de weg.
Toon me de weg die mijn weg is.
Moge mijn lichaam een tempel voor je zijn
waar ik het vuur van mijn passie kan voelen
om te dienen in de wereld.
Moge ik de woorden vinden
om je liefde voor ons uit te drukken.
Moge je liefde door mij heen schijnen.
Ik heb heel mijn leven naar je verlangd.
Help me te voelen dat ik je gevonden heb.

Joos, 10 februari 2013

 

De Moeder

Laat me je wiegen mijn lief,
en je voelen zoals je nog nooit aangeraakt bent.
Voel me in je zachte buik mijn lief,
waar je welbevinden mag leven
als je zorgen achterblijven.
Je bent goed mijn lief,
je manieren zijn heel welkom in deze wereld.
Voel hoe het is om aangeraakt te worden
door liefde.
Voel hoe de cellen in je lichaam jubelen van vreugde.
Ze stralen als nieuw,
zoals van een baby die net geboren is.
Je lichaam voelt zo zacht en teder in onze omhelzing.
Ontvang mijn liefde
met je hele wezen.

Joos, 9 februari 2013

 

De cirkel van het leven

Ik zie het begin
En ik zie het einde. 
Zijn we de cirkel rond gegaan?

Joos, 16 oktober 2012 

 

Afscheid

Ik sprak met je ziel vanavond
en weet dat het goed is.

Joos, 21 september 2012

 

Het vullen van de bron

Gewoon maar hier zitten,
het geluid van de oceaan
opent mijn oren
na het sluiten voor teveel geluiden
die ik niet wilde horen.
De stilte tussen
het in en het uit van de golven
vult mijn ziel
na te druk bezig zijn
met wat dan ook.
Een slokje van een glas rode wijn,
een stukje kaas,
het Bourgondisch roze van de bougainville.
Vogels zwermen voorbij,
adem van wind raakt mijn lichaam.
Mijn ziel houdt van de geur
en het geluid
en het gefluister
van de oceaan.
Gewoon maar bijkomen,
dat is het.

Joos, 9 september 2012

 

Weet in het diepst van je wezen

Weet in het diepst van je wezen dat je geliefd bent mijn lief,
ook al herinneren we ons dat slechts bij vlagen.
Weet in het diepst van jet wezen dat je geliefd bent mijn lief,
je hoeft er niet om te vragen.
Weet dat je sterk bent, krachtig en mooi,
je hoeft je niet zo te beschermen.
De Kracht straalt door je heen ook al weet je het niet,
de Kracht die ons allen bezielt tot in lengte van dagen.
Weet dat je ten diepste onschuldig bent mijn lief,
vertrouw daarop als je het bent vergeten.
Die Kracht is bij je, ze is de essentie van wie we zijn.

Joos, 14 augustus 2012

 

Tederheid

Mijn tederheid groeit
als een ontluikende
bloem
wanneer ik mijn verhaal
van gehechtheid
loslaat
en in plaats daarvan
voel
dat ik het ben
die wild rondrent
in mijn liefde
voor mijn geliefde.
Bij tederheid blijven
helpt me
om wat er gebeurt
of gaat gebeuren
los te laten.
Mijn tederheid is
langduriger
dan het gevoel
ten opzichte van degene
waar ik me
aan vastklamp
als ik de zachtheid
gewoon maar laat zijn
en haar niet laat verharden
in oude gevoelens
van weggestuurd worden.
Moge de tederheid blijven,
ongeacht
of je bij me blijft
of gaat.

Joos, 8 juni 2012

  

Overgave

Ik laat steeds dieper
los
zonder te weten
wie zich overgeeft
waaraan.
Oplossen,
openen
zonder dat er
een deur is.
Louter dit hier nu,
ik jij Dit.

Joos, 5 mei 2012

 

Stilte

Stilte, je bent de grond onder mijn voeten,
de achtergrond van het geluid.
De verbinding tussen de tonen,
de harmonie van mijn bestaan.
Stilte, ik zou je willen omhelzen,
maar je bent ontastbaar toch nabij.
Stilte, wil je mij omarmen,
ik ontvang je diep in mij.
Stilte, zal ik je verspreiden
zoals rimpels rond een steen
die in het water valt?
Zodat anderen je ontvangen.
Zou er dan minder oorlog zijn
komt vrede dan dichterbij?

Joos, 4 mei 2012

 

Where shall I go?

What do You want me to do but sit here?

In the wanderings of the mind your silence is broken.
Return to her
whenever you can,
because she is your great witness
to all that is appearing.
Keep her clean of suffering.
Clear your mind of all burden.
In longevity I tell you this.
Trust and you shall find.
Eternal life is awaiting you here.
Make the leap, jump,
to save your soul from all
that is clogging your windows.
Be still and know that I am.

Joos, 7 april 2012

Het gehuil van een wolf

Het gehuil van een wolf vindt mijn stem,
een verlangen naar de maan en naar de sterren.
Volg deze weg
zegt hij
en luister naar me.
Ik houd je op het spoor
wanneer je in een andere richting
geduwd wordt.
We gaan deze kant op.
Wees slechts dit
hier nu.

Joos, 14 februari 2012

 

Grondeloze gronden

Steeds meer naar binnen kerend,
naar de stilte van mijn wezen.
Er lijkt geen einde te komen
aan het ophelderen van de eindeloze gronden.
Ik voel de bodemloze wateren van vruchtbaarheid,
huis waar schatten zijn verborgen
en stille verrukking ontspringt.
Ik houd van deze grondeloze gronden,
dit veld van uitnodiging,
waar minnaar en beminde één zijn.

Joos, 29 januari 2012 

 

Diepste grond 

Diepte van diepste grond
waar schatten
verstoppertje spelen
Kom tevoorschijn liefje
in zoete omhelzing
Je bent
de waarheid
van het verstoppen
het zoeken
en verborgen aanwezigheid
Kom naar het licht
mijn beminde
en breng gloed
in de duisternis
van eeuwig leven
Ik zeg dit

Joos, 2 januari 2011

 

To the trees

Teach me your ways.
How you move gently in the wind,
in breeze or winter storm,
not showing any sign of harm
when the gale is over.
Teach me your ways.
How you throw your seedlings
and let the wind spread them
across the earth,
without displaying any sign
of preoccupation
about the way they are received.
Teach me your ways.
How you find your medicine
even though you cannot
move like the animals can.
Teach me about your strength
of standing tall
and how, as you are growing,
you are rooting deeper in the earth,
where you are connected
to swarming life.
Teach me your ways.
How you breathe in pollution
and how you, through magical processing,
enrich the air for all of us
with clean oxygen.
Tell me about the coziness
of birds nesting in your branches
and squirrels dancing around your trunk.
You know them in such an intimate way.
Oh teach me all of this.

Joos, 3 december 2011

 

To my self

You are my feminine core,
you are the intuition that guides me
and keeps me balanced.
Help me to trust my instincts
instead of listening to the words of others
to the extent of losing the contact with myself,
with my deepest being.
Because the mystery lives in my sensuality
in playfulness
spontaneity
in ever trusting
the deep dark rivers
of my consciousness.
Help me to find
the profoundness of my being,
instead of me wanting to fly higher
all the time.
Help me to relax
in the turmoil
of the world
and in the uproar
of the search
outside
myself.
I love you
and want to be with you
all the time.

Joos, October 22, 2011

 

Ik ben de brug

Mijn ziel ziet me
oversteken
soms struikelen
weer opstaan
worstelen met gevoelens
mij uiten
inhouden
opluchting vinden
overwinnen
als een verre wolk
die oplost in de wind.
Ik weet
dat dit
precies is
waar ik moet zijn
zelfs al lijkt het pad
smal en steil
het kind soms verdrietig
volwassen liefde groeit.
We zijn facetten
van een diamant
steeds stralend
twinkelend
vanuit een ander
gezichtspunt.

Joos, 10 oktober 2011

 

Is er iets wat ik kan schrijven?

Totale aanvaarding van wie je bent
zal je vrede en vreugde en voortdurend geluk brengen.
Dit geldt niet alleen voor jou
maar voor ieder die dit leest
en het mag duizenden keren
gekopieerd worden.
Probeer niet om je het recht op deze woorden
toe te eigenen
want je bent slechts de postbode
die de boodschap
bezorgt.
Totale aanvaarding van wie je bent
en van al wat Is
zal de aarde
naar een nieuwe staat
van evolutie brengen.

Totale aanvaarding van wie je bent
heeft jou de afgelopen dagen
beziggehouden.
Vergeet dit nu maar
en laat toe
dat de schoonheid hiervan
in je wezen resoneert.
Vaak hebben we geprobeerd de wereld te accepteren
en wat er met ons gebeurt
en vergaten we alles wat binnenin ons leeft
gewaar te zijn en te aanvaarden.
Daardoor liepen we het risico
het kind met het badwater
weg te gooien.
Want het gevoel in onszelf
heeft het nodig
gekoesterd en
tot leven gebracht te worden.
Dan zal onze geest ontwaken
en ons leiden.
Dus, laat alsjeblieft dit misverstand
gecorrigeerd worden
door eerst gewaar te zijn
van alles wat binnenin leeft.
Door voorbij te gaan aan onze gevoelens
hebben we onze geest
ontmoedigd.

Joos, 29 september 2011

 

Geliefde,

Ik wil graag dat je in me ontwaakt,
mijn inwonende hogere hoogste,
zodat ik de wereld kan dienen
vanuit een steeds diepere plaats.

Wees zacht nu, mijn liefste,
alleen maar zijn is genoeg
om je omgeving te verlichten.
Alleen je natuurlijke zijn.
Totale aanvaarding van
hoe je bent
zal licht brengen aan
de geesten van anderen.

Hoe kan ik van hieruit schrijven?

Aanvaard jezelf
volledig
in je pijn en
in je gratie.
Dit zal je helpen
om de weg te vinden.
Dit is het moeilijkst
te begrijpen
voor veel mensen
en toch
de meest gemakkelijke
en gracieuze weg.
Want dit is de wijze
om één te zijn
met je ware zelf.

Dit is een geleidelijk
proces
en dat zal voorlopig
zo blijven.
Jouw proces
en dat van anderen
maken deel uit
van hetzelfde
weefsel.

©Joos, 18 september, 2011

 

Geliefd kind van moeder Aarde

Geliefd kind van moeder Aarde,
ken je stem,
want je bent een creatief wezen
in alle eeuwigheid.
Wees steeds aanwezig
want je hebt iets te zeggen
dat nieuw is voor de aarde.
Schuddend, schokkend, bewegend,
zal de aarde een nieuw evenwicht vinden
waar we allemaal aan kunnen
deelnemen.
Dit zegt je hart.
Als je nauwkeurig luistert
zal je een weg vinden
die gevuld is met
gratie en gemak.

Luister naar je hart mijn lief.
Als je dat vergeet
dan zul je het gevoel hebben
dat je de weg kwijt bent.
Als je je belast voelt,
of verdrietig,
of boos,
is dat vaak een teken
dat het nodig is
om een rustig plekje binnenin je
te vinden,
een plekje waar je
alleen bent met je Geliefde.
Een gewijd plekje waar je
kunt voelen
dat je één bent
met het universum.
Een plaats die je voedt
zonder dat je iets hoeft te doen,
behalve alles wat dat in de weg staat
loslaten,
ook je ballast.
Door alleen maar toe te laten
dat vrede je hart binnenkomt
laad je de batterijen
van de levenskracht
die in je is.
Je weet zo goed
dat dit de weg is
naar welbevinden en gratie.

Wees maar stil mijn lief
en luister naar de stem
van je hart.
Laat de geluiden
van de wereld
vervagen
door de geur van de aarde,
de adem van de wind.
Misschien is het niet zo opzienbarend
als je verwacht had,
maar stap voor stap
kom je dichter
bij Mij
die in je hart leeft
en in het hart van Alles.
Langzamerhand bouw je
de kracht op
om de verleiding te weerstaan
om hier uitgeworpen te worden
door je te belasten
met de buitensporigheden
van de wereld.

Er is een aanzienlijk verschil
tussen de aarde
en de wereld,
hoe groot je successen
in laatstgenoemde ook mogen zijn.
Laat alle gehechtheid los
die je hiermee hebt
en je zult beginnen
afstand te nemen
van het verhaal
dat je wikkelt rond
de schoonheid van
de aarde.

Wees zacht mijn lief
en luister naar wat ik wil zeggen.
Altijddurende aanwezigheid
is wie je bent.
Je leven op aarde
is een training
om je dit te herinneren
en te weten
wie je bent
terwijl je tegelijkertijd
de taken vervult
die je hier op aarde
kwam verrichten.
Dit tweevoud is de manier
om het hier en het nu
te overbruggen.
Hier is de ruimte
en nu is de tijd
die door de ruimte
beweegt.
Nu en nu en nu
bouwt de uitgestrektheid
om te ervaren
wie we zijn.
Het zijn Shiva en Shakti
die zich verenigen.
Bewustzijn is de brug
om energie te bundelen.
Met ons bewustzijn
houden we
de zich steeds verder uitbreidende ruimte
samen
in een homogeen
geheel.
Homo genus.
Wij allen dragen hieraan bij
in een wederkerige uitwisseling
van energie.

©Joos, 26 augustus, 2011

 

Geliefde

Geliefde, het voelt zo goed
om mijn leven aan U te wijden
en te weten dat dit
steeds meer
mijn wildste dromen vervult.
Vergankelijkheid groeit uit naar
onvergankelijke liefde
die er altijd geweest is
en altijd zal zijn.
Leid me hand in hand,
met U wil ik zijn.
De schoonheid hiervan is
dat er geen tegenpool van is,
behalve als ik vergeet
mijn ogen te openen, mijn hart, mijn ziel,
want U bent bij mij.
Ik kan niet zeggen
dat ik naar U verlangd heb,
is dat niet vreemd?
Want ik wist niet
wat ik miste.
Zelfs als het zo leek,
begeerde ik de verkeerde dingen.
Laat me hierover schrijven,
van hieruit schilderen,
dansen en lachen,
laat me glimlachen,
steeds weer.
Ik dacht dat mijn leven moest veranderen
voordat ik gelukkig kon zijn.
Alles wat nodig is
is dat ik mij U herinner.
Vul de poriën van mijn huid,
doop de rivieren van mijn lichaam.
Zegen de wezens
nabij en veraf.
In alle eeuwigheid,
dit Is.

©Joos, 6 augustus, 2011