
In de afgelopen periode wist ik niet meer hoe ik wilde schilderen
De oude manier paste niet meer en ik zocht naar: Hoe dan wel
Ik vond het nog steeds leuk om schilderspullen te kopen
en hoopte dat die me zouden inspireren
Een paar dagen geleden wilde ik een kaart schilderen voor een vriendin
maar ik wist niet hoe
Ik wist alleen dat ik loyaal wilde blijven aan wat er in me leeft
Heel rustig werd ik en schilderde een paar kleurtjes en nog een paar
en een paar streepjes goud
De kaart die ik schilderde was eenvoudig, tedere, en drukte uit wat ik voelde
Eigenlijk is het ook zo in mijn leven:
Ik luister naar wat er diep van binnen in me leeft
Soms geniet ik gewoon van een kopje koffie en een muziekje
of ’s avonds van een glaasje wijn op het terras
met de merels op het gras en de geur van bloemen
Het leven vraagt vaak om niet meer dan dit…
Bijna niets dus
En in dat niets vind ik alles

For quite a while I thought I had lost my way of painting
I bought beautiful materials over the years
Every purchase carried a quiet hope that one day I would find my way back
A few days ago I wanted to paint a card for a friend
but I didn't know how
I only knew that I wanted to stay loyal to what lives inside me
I became very calm and painted a few streaks of colors
and a few more
and a few dashes of gold
The card I painted was simple, tender
and expressed what I felt...
Actually, it's the same in my life:
I listen to what lives deep inside me
Sometimes I just enjoy a cup of coffee and some music
or in the evening a glass of wine on the terrace
With the blackbirds on the grass and the smell of flowers…
Life often asks for almost nothing
And in that almost nothing
I find everything